Cursisten vertellen….

Wij hebben een Labradorpup aangeschaft met de mededeling van de fokker om niet meteen te starten met een puppycursus omdat vaak honden vooraf aan de training mogen spelen in bijvoorbeeld een manage waardoor het risico op letsel bij een jonge pup reëel kan zijn. Dus gewacht tot onze pup 14 weken oud was en gaan oriënteren naar puppycursussen. Zodoende ook terecht gekomen bij Honings Instituut Hondenopvoeding. De observatie van een puppyles, de hartelijke en vrijblijvende ontvangst en de visie op hondentrainingen hebben ons doen besluiten om bij hun te starten met de puppycursus. Ruim anderhalf jaar verder, nog steeds behendigheidstrainingen met onze oudste hond Luca volgend en inmiddels met onze jongste hond Reno gevorderdentrainingen volgend, hebben we geen enkel moment spijt gehad van onze toenmalige keuze. In tegendeel, de ervaring met Honings Instituut Hondenopvoeding, heeft onze kennis en kunde over de opvoeding van onze honden en honden in het algemeen, behoorlijk laten toenemen. Nog steeds is het voor onze honden en onszelf een wekelijks uitkijken naar trainingen onder leiding van  Harry en Phil Honings.

De kleine lesgroepen waarbij aandacht is voor ieders persoonlijke ervaringen, de mogelijkheid om met het hele gezin (dus ook de kinderen) actief deel te nemen aan de lessen, het consequent hanteren van het uitgangspunt hondengedrag te begrijpen en te beïnvloeden via spel, zijn bepalend voor onze mening over deze hondenschool. Dit heeft ertoe geleid dat we met onze jongste hond Reno zo vroeg mogelijk zijn gestart met een puppytraining en tevens onze fokker hebben kunnen overtuigen om gezien de werkwijze van deze hondenschool, zijn argwaan te begraven.

Gelet op het bovenstaande en mede door de verhuizing naar de huidige traininglocatie aan de Bart van Slobbestraat 10 te Eygelshoven (en het uitbouwen van deze plek tot een adequaat oefenterrein), zal ons er niet van weerhouden om een ieder die serieus zijn hond wil opvoeden tot een aangenaam gezelschapsdier, deze hondenschool van harte aan te bevelen.

Laura, Inge, Anita en Ad van Outvorst


Jullie herinneren je mij waarschijnlijk nog wel van Noah, de Boerenfox uit het asiel (de “Belsj”) die door het vorige baasje was mishandeld.

Jullie trainingen van het baasje (niet de hond!) hebben ervoor gezorgd dat ik Noah beter ben gaan begrijpen en daardoor ook na de cursus verder kon opvoeden en begeleiden. De agressieve, eigenwijze, rebelse, puberale Noah is inmiddels een lieve, trouwe kameraad van ons geworden. Natuurlijk is hij nog wel eens een beetje opstandig, maar welke puber is dat niet?
Ik kan Noah gerust los laten lopen. Op het commando “kort” blijft hij keurig aan mijn zijde lopen. Als hij “vrij” is, rent hij vrolijk rond, maar blijft altijd op de stoep of op het gras en zal (bijna) nooit zelf de straat op lopen, maar wacht keurig aan de stoeprand tot ik bij hem ben. Naar een enkele hond reageert hij nog wel eens agressief, maar dat komt meer door het gedrag van die andere hond dan door Noah. Ook als hij losloopt (ik moet hem wel constant in de gaten blijven houden om ongewenst gedrag te voorkomen, bijvoorbeeld met het commando “nee”) kan hij andere honden heel goed negeren, zelfs als deze agressief reageren. Hij komt dan bij mij, zodat ik hem kan beschermen en hij niet zelf agressie hoeft te tonen om de andere hond af te weren. Pas als het gedrag van de andere hond niet door mij gecorrigeerd kan worden en ik hem “vrij” geef zal hij zichzelf verdedigen.

Kortom, dankzij jullie geweldige cursus heb ik geleerd hoe ik met mijn hond moet omgaan om hem ongewenst gedrag af te leren, en belangrijker nog, gewenst gedrag te stimuleren.

Als ik in de gelegenheid ben kom ik eens met Noah bij jullie langs om te laten kijken hoe goed het met hem gaat.

Hartelijke groeten, en veel succes gewenst,

Dick Wieringa (en de rest van de familie)


Wij hebben met onze Jack Russel ( Joep) op les bij jullie gezeten en het resultaat was verbluffend. We kregen Joep toen hij 10 maanden was. Hij luisterde absoluut niet en kende niet eens zijn naam. Jullie hebben ons op de goede weg geholpen. Joep is een heel andere hond geworden zonder dat hij zijn “eigen ik” en zijn streken verleerd heeft. Hij luistert en van een nerveuze Russel is hij een gezinslid geworden die we nooit meer willen missen. Joep en wij hebben veel van jullie en juist door jullie heel veel van elkaar geleerd.
Veel succes verder met jullie levensproject. Er zijn nog heel veel viervoetertjes (en hun baasjes) die jullie hulp nodig hebben. Keep the good work up! Heel veel liefs van Twan, Teresa en Joep..